piątek, 27 marca 2015

Pokój Róży - odsłona druga!

Ciąża to był cudowny czas przygotowania, kiedy z wielką starannością próbowałam urządzić nasze pudełko od zapałek, czyli niewielki pokoik Róży. Jak pisałam już wcześniej, większość rzeczy jeszcze długo będzie cieszyć tylko mnie, bo dla dziecka najważniejsze są na razie czysta pielucha, pełen brzuszek i miłość rodziców. Ale czy nie ważne jest też to, aby dobrze czuć się w dziecięcym pokoiku? Ja za każdym razem jak do niego wchodzę, czuję satysfakcję, że udało mi się cokolwiek z tego pomieszczenia wykrzesać!
Jako że posiadam, jak wiele kobiet, gen odpowiadający za ciągłą chęć przestawiania mebli, postanowiłam dokonać kilku zmian w stosunku do tego co powstało jeszcze w ciąży. Dodatkowo do wszechobecnego różu i szarości dołączyła mięta. Gdybym drugi raz miała się decydować na kolor ścian, prawdopodobnie wybrałabym biały. Kolor który mamy jest ładny, ale w niedoświetlonym pomieszczeniu się nie sprawdza...



Tak wygląda całość. Jak było wcześniej możecie zobaczy tutaj -> KLIK
Przestawienie mebli spowodowało, że zrobiło się zdecydowanie więcej miejsca! A myślałam, że na tak małej przestrzeni nie jest to możliwe.



Łóżeczko jak widać cierpi na nadmiar poduszek i niebawem Róża przestanie się w nim mieścić! ;)
Literka R -  Betty's Home
Poduszka chmurka - IKEA
Mis szumiś - Szumisie.pl

Nowość Ikea. Miętowe pudełka z kolorowym wzorem ożywiły pomieszczenie i idealnie wpasowały się w całość.

Pudełka - Ikea

Szlafrok - Netto
Rampers - F&F
Pudełko na chusteczki - Baby dream
Małe pudełka - Ikea
Plakat - piwnooka.pl
Wieszak - Ikea
Konik - Empik
Świeczka - Pepco




Kolejną rzeczą, która idealnie pasuje do naszego pokoiku jest Lampa Lamps&Co, którą mamy dzięki internetowemu sklepowi twojemeble.pl
Sklep dba o klienta, do którego podchodzi bardzo indywidualnie. Konsultanci doradzają i opiekują się klientem. Do tego darmowa dostawa i ogromny wybór mebli i dodatków wielu producentów! Jednym słowem, dla każdego coś dobrego. Warto zajrzeć na ich stronę -> KLIK

Lampka - Twojemeble.pl
kotek - Zunialove
Miś - Berceuse Art
Łapacz snów to oczywiście moje dzieło :)

Tutu czeka, aż Róża trochę podrośnie :)


Półka z Pepco zagościła w wielu domach... Jak widać też nie mogłam jej się oprzeć! Powiesiliśmy ją tak, żeby zostało miejsce na jeszcze jedną, którą niebawem zakupię :)



Biblioteczka stale się rozrasta! :) Ale o tym już niebawem osobny wpis.


Przewijak to chyba najbardziej funkcjonalny mebel w pokoju! Nie wymieniłabym go na nic innego! Tekstylny kosz to dzieło mojej teściowej. Pomieścił wszystkie misie i kocyki i jest świetnym rozwiązaniem w takim małym pokoiku. Mogę go bez problemu upchnąć w kącie i nie dość, że się dopasowuje do pokoju, to jeszcze dobrze wygląda.


Puf, w którym zakochałam się od pierwszego wejrzenia! Cudowne kolory, piękna tkanina i kolejny miętowy akcent w pokoju. Pufa trafiła do nas ze sklepu twojemeble.pl

Pufa Lamps&Co - Twojemeble.pl
Pudełko - Pepco


Połączenie różu i szarości bardzo mi się do tej pory podobało, ale w pewnym momencie zaczęło być trochę zbyt mdłe. Dodałam więc kilka czarno-białych dodatków i wprowadziłam kolejny kolor - miętę. Kilka drobiazgów ożywiło pokój i teraz jest w nim jeszcze przyjemniej! Lampka cudownie oświetla wieczorami pomieszczenie i nieużywany dotąd fotel do karmienia dostał drugą szansę, bo fajnie posiedzieć przy "dzieciach na paradzie"

Marzy mi się już własne mieszkanie, w którym będę mogła zaszaleć, póki co jednak, muszę niestety zaadaptować tę niewielką przestrzeń, która dysponujemy. Jak Wam się podoba lokum Róży?

wtorek, 10 marca 2015

Krótka historia Róży i Znajki


Znajka była psem nieplanowanym... Ot po prostu pewnego dnia zapukała do moich drzwi... A w zasadzie zaskrobała pazurem Nietypowo, bo mieszkałam na piątym piętrze, ale chyba wyczuła gdzie jej będzie najlepiej. Poszukiwania właściciela na szczęście nie przyniosły żadnego rezultatu... I dzięki Bogu! Bo już po pierwszym dniu wiedziałam, że nie będę potrafiła się z nią rozstać...
 Znajka to żywy, zwariowany pies, który usiedzieć w miejscu nie potrafi... Kiedy więc  zaszłam w ciążę, pojawiła się obawa, czy nie wejdzie dziecku na głowę, albo czy nie będzie zazdrosna o Różę. 
Będąc w szpitalu dałam mężowi czapeczkę dziecka, żeby Znajka mogła się zapoznać z zapachem... Niestety mąż zgubił ją gdzieś po drodze do domu i tyle z zapoznawaniem... Pierwszy kontakt z dzieckiem był więc w chwili kiedy pojawiłam się z małą w domu. Początkowo Znajka nie zauważyła fotelika i śpiącej w nim istotki :) Kiedy już się zorientowała, że przynieśliśmy coś nowego do domu, najpierw chciała na wszelkie sposoby polizać, a potem podchodziła do tego jak do śmierdzącego jajka... Na odległość. Ale ciekawość w końcu zaczęła zwyciężać ;) Teraz Znajka z reguły trzyma się gdzieś blisko Róży, od czasu do czasu próbując ją polizać. Staramy się nie ograniczać kontaktu dziecko-pies, żeby Znajka nie poczuła się odrzucona. Zwłaszcza, że ta podchodzi do Róży z taką delikatnością... Oczywiście kontrolujemy wszystko, ale jeszcze nie zdarzyło się, żeby pazur znalazł się w niewłaściwym miejscu...

Mam nadzieję, że Róża i Znajka będą sobie wspólnie dorastać i chyba nie mam obaw co do cierpliwości Znajki tarmoszonej za uszy czy ogon. A widok tych dwojga niezmiennie mnie rozbraja!








niedziela, 1 marca 2015

Na dobry sen...

W łapaczach snów zakochałam się kompletując wyprawkę Róży. Nie znałam wtedy ich "właściwości", uznałam je jedynie za piękną ozdobę.  Wiedza na ich temat przyszła z czasem...

Łapacze snów to amulet niektórych plemion indiańskich. Wieszany jest najczęściej nad łóżkiem bądź przy wejściu do domu. Sny były przefiltrowane przez gęstą sieć, która zatrzymywała koszmary, a przepuszczała tylko te dobre, które z kolei spływały po piórkach.

Łapacz dla Róży postanowiłam zrobić sama, a efekt końcowy bardzo mi się spodobał. Potem przyszła pora na kolejne dla przyjaciół i tak się wkręciłam... Teraz podczas karmienia robię kolejne wyplatanki, a w chwilach kiedy dziecko śpi dobieram odpowiednie wstążki i doczepiam piórka... I sprawia mi to ogromną przyjemność!

Jeżeli Wam się spodobają, to poniżej zamieściłam informację w jaki sposób można je u mnie zamówić :)
















Łapacz w dowolnym kolorze możecie zamówić pisząc do mnie na maila iza.bela19@wp.pl

czwartek, 19 lutego 2015

Dla Leonarda!



Leoś urodził się 18.04.2014 roku z ciężką wada wrodzoną obu nóżek (Fibular Hemimelia - brak kości strzałkowych, niedorozwój kości piszczelowych oraz stópek). Żeby mógł kiedyś chodzić na własnych nóżkach, pójść z rodzicami na spacer, czy pograć z kolegami w piłkę, potrzebuje licznych kosztownych operacji i długotrwałej rehabilitacji.

Leoś jest podopiecznym Fundacji Dzieciom "Zdążyć z pomocą"

 www.dzieciom.pl/podopieczni/25705

Jako, że Leoś jest synem moich znajomych i potencjalnym narzeczonym córki, nie ma innej możliwości... Musimy pomóc. Z tej okazji zrobiłam łapacz snów, który trafił na licytację wraz z innymi przedmiotami


Po więcej szczegółów zapraszam na facebookowe wydarzenie (KLIK) Co jakiś czas będą się tam pojawiać kolejne przedmioty, które będzie można nabyć drogą licytacji, a całość zysków przeznaczona zostanie na pomoc Leosiowi. Wydarzenie powstało z inicjatywy cudownej kobiety - Marty Zawilińskiej, która tworzy piękne misie i postanowiła kilka z nich przeznaczyć na aukcje. Znajdziecie ją i jej misie tutaj -> KLIK


Zapraszam więc na facebook i zachęcam do licytacji!

A jeżeli komuś się łapacz podoba, to mogę podobne zrobić na zamówienie :)
kontakt: iza.bela19@wp.pl

Pozdrawiam!

wtorek, 17 lutego 2015

Nasze uspokajacze, kiedy dziecko płacze...

Czasami przychodzą takie chwile, że dziecko po prostu płacze, jest niespokojne i drażliwe. W zasadzie można powiedzieć, że po prostu się drze! Nakarmione, przewinięte, kolka to to raczej nie jest, bo przecież tak szybko na rękach by się nie uspokajało... No właśnie! Na rękach... tylko ile można nosić? Kiedy w domu obiad do ugotowania, pranie do wyprasowania, że już nie wspomnę o tym, że człowiek chciałby sobie drzemkę uciąć, żeby chociaż trochę odespać nocne pobudki.
Mamy więc na tę okazję trzy uspokajacze, które niemal zawsze działają.

1. Aplikacja na telefon "Baby sleep sounds"

Ponieważ nie chciałam po całym domu biegać z suszarką (z pralką tym bardziej! :P) zaraz pierwszego dnia Róży w domu ściągnęłam aplikację. Na szczęście mam tablet, którego prawie nie używam, mogłam go więc odstąpić dziecku beż żalu... Aplikacja nie ogranicza się tylko do jednego dźwięku. Możemy przebierać między pralką, suszarką, odkurzaczem, falami, samolotem, samochodem itp... Czy szum działał na Różę na samym początku? Nie wiem :) Z pewnością nie szkodził :D Przyszedł jednak moment, że mój antytechnologiczny mąż stwierdził, że tablet w łóżeczku jest akurat nietypowym i niedziecięcym dodatkiem. Wtedy z pomącą przyszedł kolega z punktu drugiego! Ale Ale, kiedy niedomaga, wracamy do tabletu i dźwięku suszarki...



2. Miś Szumiś

Miś trochę inny niż wszystkie, z nietypowym designem, o bogatym, szumiącym wnętrzu... Młode mamy, takie jak ja, które miały dość biegania po domu z suszarką, wymyśliły tego nietypowego gościa. Głowa misia z czterema nogami, a wewnątrz szumiące serce... Do tego szeleszczące i wykonane z kontrastowych tkanin uszka i nóżki, które przykuwają uwagę dziecka. 
Mechanizm Szumisia wyłącza się sam, po ok 30 min. I w tym momencie, z reguły biegniemy potykając się o własne nogi, bo nasze dziecko tak przyzwyczaiło się do szumu, że kiedy miś za wcześnie się wyłącza, Róża po prostu się rozbudza i trzeba jak najszybciej misia uruchomić. To chyba akurat niedobrze, ale ważne, że dziecko spokojne. Intensywność szumu można regulować, można się też do niego przyzwyczaić, co na początku wydawało mi się niemożliwe...

Miś pomaga się dziecku wyciszyć, jednak nie oszukujmy się... Cudów nie zdziała. Jeśli dziecko wpada wręcz w histerię, to na pewno żadem miś, tablet czy inna suszarka tutaj nie pomoże...
W moim odczuciu takie cuda robi gadżet z punktu trzeciego!



3. Chusta elastyczna

Napiszę od razu, że na chustach znam się słabo, opanowałam zaledwie jedno wiązanie, które w tym momencie zupełnie wystarcza. Mogę za to powiedzieć na 100% jedno... Gdyby nie chusta pewnie już kilka razy przeżyłabym jakieś małe załamania. Są chwile, że Róża płacze i naprawdę nie da się stwierdzić dlaczego. Niby wszystko jest ok, a jednak dziecko nie chce się uspokoić. I w takich właśnie momentach szybko się obwiązuję, wkładam dziecko i po minucie dwóch mam przy sercu śpiącego aniołka. Ręce wolne, więc mogę się zająć domowymi obowiązkami, a po pół godzinie, kiedy mała już dość mocno śpi, pozbywam się słodkiego balastu, przekładając ją do łóżeczka. Czasami się rozbudza, ale z reguły śpi już do kolejnego karmienia. Po prostu wybawienie!
Nie mogę się już doczekać wiosny, kiedy z dzieckiem w chuście będę mogła zacząć wychodzić. Do tego czasu mam nadzieję, że uda mi się znaleźć jakiegoś doradcę od chust, i wymienić elastyczną, którą aktualnie posiadam na tkaną. Bo z chustą zdecydowanie nie mamy zamiaru się rozstawać!


I tyle w temacie. Mój mąż ma jeszcze jeden sposób, który działa, ale chyba nie powinnam o nim pisać za dużo... :D

A Wy jakie macie sposoby na uspokojenie dziecka?

piątek, 13 lutego 2015

Tutu... Tiulowa spódniczka krok po kroku

Kolejny post z cyklu "Zrób to sam i miej satysfakcję :D"!

Tiulowa spódniczka marzyła mi się od dawna, chociaż Róża jest jeszcze na nią zdecydowanie za mała... Niemniej, już jakiś czas temu rozpoczęłam poszukiwania i rozglądałam się w sklepach. Niestety nie znalazłam nic, co by mi odpowiadało, a jak już trafiałam na coś ładnego, to cena okazywała się zaporowa. Z pomocą przyszła w końcu siostra, która wysłała mi internetową inspirację. Spódniczkę, którą wykonać można w 20 min, bez użycia maszyny do szycia! A efekt... Jak na mój gust świetny!

Do wykonania potrzebne będą:
  • tiul w rolce (ja zużyłam 2 rolki szerokie na 15 cm i długie na 9 m. Na allegro znajdziecie tiul w cenie ok 4 zł za rolkę)
  • gumka
  • nożyczki
  • Bawełniana wstążka i guzik (opcjonalnie)
Moja spódniczka ma obwód w pasie ok 38 cm bez naciągania gumki, a tiul długi jest na ok 18 cm. To ile tiulu zużyjecie zależne jest przede wszystkim od obwodu w pasie i długości spódniczki.

Gumkę zszyłam tworząc okrąg i zaczęłam obwiązywać tiulem. Każdy pasek o długości ok 40 cm składałam na pół i zawijałam wokół gumki jak na zdjęciu poniżej: 


I systematycznie, obwiązywałam całą gumkę...



Na koniec przywiązałam bawełnianą wstążkę i przyszyłam guzik.


I gotowe!




Koszt całości to max 15 zł, czas wykonania ok 30 min, a satysfakcja... bezcenna ;)




Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...