Pokazywanie postów oznaczonych etykietą 2 trymestr. Pokaż wszystkie posty
Pokazywanie postów oznaczonych etykietą 2 trymestr. Pokaż wszystkie posty

piątek, 24 października 2014

Ciąża w fotografiach... ;)

Miałam sobie na bieżąco fotografować brzuch i robić kronikę ciąży... Niestety zabrakło mi chęci i zapału i w końcu zdjęcia robiłam sporadycznie. Mam więc teraz postanowienie, że przynajmniej ostatni trymestr raz na tydzień obfotografuję, żeby była pamiątka. A póki co dotychczasowe "postępy"...

18 tydzień

21 tydzień

23 tydzień

25 tydzień

28 tydzień

30 tydzień

wtorek, 30 września 2014

Drugi trymestr ciąży


Oficjalnie zakończyłam go mniej więcej tydzień temu i wkroczyłam w trzeci najtrudniejszy... Jak wspominam ostatnie trzy miesiące?
Hmm... Nijak :)
Ok... Skończyły się mdłości! Ale coś za coś... Zaczęła się zgaga. I już sama nie wiem co gorsze... Spanie na siedząco, czy klęczenie nad ubikacją :) Na szczęście przed zgagą ratuje mnie teraz Gaviscon. Cudowny środek, który jako jedyny przynosi mi ulgę!
Niektórzy mówią, że drugi trymestr to tak zwany miesiąc miodowy... Niestety u mnie to tak nie działa. Kompletnie brakuje mi ochoty na cokolwiek! I tyczy się to każdej sfery życiowej... Myślałam, że energia wróci, niestety mój dzień z reguły wygląda tak, że rano długo dochodzę do siebie i łapię wiatr w żagle, po czym ok godz. 17 poziom energii gwałtownie spada i jedyne na co mam ochotę to sen!
Kolejna rzecz, z którą nie do końca sobie radzę, to zmiany jakie zachodzą w moim ciele i wahania nastroju, tak gwałtowne, że sama siebie się boję. Niby normalne rzeczy. Wiadomo, brzuch musi rosnąć, środek ciężkości się zmienia, ciało jest inne. Tylko ta niezdarność doprowadza do szału! Że o niemożności wykonania wielu czynności nie wspomnę! Wahania nastroju? Tutaj wypowiedzieć powinien się mój mąż, który ostatnimi czasy ma ze mną krzyż pański... Znosi to w miarę dzielnie, gorzej ze mną...
Drugi trymestr to też nagromadzenie absurdalnych snów. Pominę to, że coraz trudniej się w łóżku ułożyć. Pominę, że co godzinę jest pobudka na siusiu... Ale dlaczego kiedy uda się już zasnąć, w głowie tworzą się tak absurdalne historie?! Ktoś potrafi to wytłumaczyć?!

Pomarudziłam, a teraz o tym co najpiękniejsze... Czyli nieustanne ruchy dziecka. Nie na tyle silne, żeby mogły sprawiać ból, a nieustannie przypominające, że rośnie w nas nowe życie. Te chwile, kiedy czuje się kolejny kopniak dziecka naprawdę wiele wynagradzają... :)
Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...