Pokazywanie postów oznaczonych etykietą Szumiś. Pokaż wszystkie posty
Pokazywanie postów oznaczonych etykietą Szumiś. Pokaż wszystkie posty

środa, 15 kwietnia 2015

Trzy miesiące za nami!

Przeżywam ostatnio spory kryzys. Zmęczenie i brak czasu dają mi się we znaki. Odkrywam co znaczy być robotem wielofunkcyjnym. Zadziwia mnie coraz częściej, ile można zrobić w 10 minut!
Róża to dziecko, na które raczej nie można narzekać. Płacze standardowo, do niedawna przesypiała noce, dużo się uśmiecha, dzięki czemu szybko zapominamy o cięższych momentach. Dlaczego więc matka przeżywa kryzys? 
Odnalezienie się w nowej roli nie jest łatwe. Macierzyństwo wbrew pozorom nie jest kolorowe i usłane różami. Nadmiar kilogramów po ciąży, wypadające włosy, problemy z karmieniem, ciągłe niewyspanie i zmęczenie i przede wszystkim brak czasu na cokolwiek, powodują, że łatwo się zagubić. Po początkowej euforii, pojawiają się momenty zwątpienia. Cudownie jest śledzić postępy własnego dziecka. Uwielbiam odkrywać, że Róża osiągnęła kolejny poziom... A to złapie zabawkę, a to włoży ją do buzi, a to gęga godzinami, sama przewraca się na brzuszek i z powrotem. Jestem z niej naprawdę dumna! Cieniem na to wszytko kładzie się jednak fakt, że ja sama na długo stanęłam w miejscu. Przynajmniej jeszcze kilka chwil temu tak mi się wydawało.
Zaczęłam więc szukać pozytywów, udowadniać sobie, że w tym wszystkim ciągle jest miejsce na MNIE, tak po prostu, bez samolubstwa. O dziwo pomagają mi drobnostki takie jak szminka na ustach czy jakieś nowe ubranie. Bo pewnie nie tylko ja w pierwszej kolejności pędzę na dział dziecięcy? A jakaż to odmiana kupić jednak coś dla siebie! A jak cudownie było wybrać się do fryzjera!
Na początku miałam spore opory, żeby korzystać z pomocy innych. Jakoś nie po kolei ułożyło mi się w głowie, że w ten sposób okażę słabość. Ale jaka to ulga, kiedy ktoś zostaje z dzieckiem i można chociaż na godzinę wyjść samemu z domu! Albo, kiedy tata bierze córkę, a mama może... nie nie, nie posprzątać! Może coś zrobić dla siebie! Drobnostki, których chwytam się niczym tonący! I chociaż zdarza mi się, że ze zmęczenia nie jestem w stanie wstać w nocy do dziecka, albo że po prostu płaczę z bezsilności, to powoli, powolutku znajduję własną ścieżkę. 

A co u Róży?

  • Śpi w ciągu dnia niewiele.
  • Odkryła, że pozycja przodem do świata, to najfajniejsza z możliwych pozycji do noszenia...
  • Gęga i uśmiecha się do rodziców o 4 nad ranem, bo to najlepszy na to czas.
  • Powoli ogarnia, że jak coś trzyma w rękach, to najlepszym na to miejscem jest buzia.
  • Razem z szumisiem terroryzuje rodziców, którzy starają się temu torrorowi nie ulegać.
  • Po trzech miesiącach na butelce z odciąganym mlekiem, odniosła sukces i wróciła do piersi!
  • Uwielbia oglądać czarno białe filmiki, przeznaczone dla małych dzieci na youtubie.
  • Zmieniła rozmiar na 62-68, chociaż taki z niej chudzielec, że spodenki wszystkie z niej lecą.
  • Coraz mniej ulewa! 

Małe, wielkie zmiany!







Przypominam o trwającym konkursie!

http://poczatkujacamama.blogspot.com/2015/04/konkurs-z-twojemeblepl.html

wtorek, 17 lutego 2015

Nasze uspokajacze, kiedy dziecko płacze...

Czasami przychodzą takie chwile, że dziecko po prostu płacze, jest niespokojne i drażliwe. W zasadzie można powiedzieć, że po prostu się drze! Nakarmione, przewinięte, kolka to to raczej nie jest, bo przecież tak szybko na rękach by się nie uspokajało... No właśnie! Na rękach... tylko ile można nosić? Kiedy w domu obiad do ugotowania, pranie do wyprasowania, że już nie wspomnę o tym, że człowiek chciałby sobie drzemkę uciąć, żeby chociaż trochę odespać nocne pobudki.
Mamy więc na tę okazję trzy uspokajacze, które niemal zawsze działają.

1. Aplikacja na telefon "Baby sleep sounds"

Ponieważ nie chciałam po całym domu biegać z suszarką (z pralką tym bardziej! :P) zaraz pierwszego dnia Róży w domu ściągnęłam aplikację. Na szczęście mam tablet, którego prawie nie używam, mogłam go więc odstąpić dziecku beż żalu... Aplikacja nie ogranicza się tylko do jednego dźwięku. Możemy przebierać między pralką, suszarką, odkurzaczem, falami, samolotem, samochodem itp... Czy szum działał na Różę na samym początku? Nie wiem :) Z pewnością nie szkodził :D Przyszedł jednak moment, że mój antytechnologiczny mąż stwierdził, że tablet w łóżeczku jest akurat nietypowym i niedziecięcym dodatkiem. Wtedy z pomącą przyszedł kolega z punktu drugiego! Ale Ale, kiedy niedomaga, wracamy do tabletu i dźwięku suszarki...



2. Miś Szumiś

Miś trochę inny niż wszystkie, z nietypowym designem, o bogatym, szumiącym wnętrzu... Młode mamy, takie jak ja, które miały dość biegania po domu z suszarką, wymyśliły tego nietypowego gościa. Głowa misia z czterema nogami, a wewnątrz szumiące serce... Do tego szeleszczące i wykonane z kontrastowych tkanin uszka i nóżki, które przykuwają uwagę dziecka. 
Mechanizm Szumisia wyłącza się sam, po ok 30 min. I w tym momencie, z reguły biegniemy potykając się o własne nogi, bo nasze dziecko tak przyzwyczaiło się do szumu, że kiedy miś za wcześnie się wyłącza, Róża po prostu się rozbudza i trzeba jak najszybciej misia uruchomić. To chyba akurat niedobrze, ale ważne, że dziecko spokojne. Intensywność szumu można regulować, można się też do niego przyzwyczaić, co na początku wydawało mi się niemożliwe...

Miś pomaga się dziecku wyciszyć, jednak nie oszukujmy się... Cudów nie zdziała. Jeśli dziecko wpada wręcz w histerię, to na pewno żadem miś, tablet czy inna suszarka tutaj nie pomoże...
W moim odczuciu takie cuda robi gadżet z punktu trzeciego!



3. Chusta elastyczna

Napiszę od razu, że na chustach znam się słabo, opanowałam zaledwie jedno wiązanie, które w tym momencie zupełnie wystarcza. Mogę za to powiedzieć na 100% jedno... Gdyby nie chusta pewnie już kilka razy przeżyłabym jakieś małe załamania. Są chwile, że Róża płacze i naprawdę nie da się stwierdzić dlaczego. Niby wszystko jest ok, a jednak dziecko nie chce się uspokoić. I w takich właśnie momentach szybko się obwiązuję, wkładam dziecko i po minucie dwóch mam przy sercu śpiącego aniołka. Ręce wolne, więc mogę się zająć domowymi obowiązkami, a po pół godzinie, kiedy mała już dość mocno śpi, pozbywam się słodkiego balastu, przekładając ją do łóżeczka. Czasami się rozbudza, ale z reguły śpi już do kolejnego karmienia. Po prostu wybawienie!
Nie mogę się już doczekać wiosny, kiedy z dzieckiem w chuście będę mogła zacząć wychodzić. Do tego czasu mam nadzieję, że uda mi się znaleźć jakiegoś doradcę od chust, i wymienić elastyczną, którą aktualnie posiadam na tkaną. Bo z chustą zdecydowanie nie mamy zamiaru się rozstawać!


I tyle w temacie. Mój mąż ma jeszcze jeden sposób, który działa, ale chyba nie powinnam o nim pisać za dużo... :D

A Wy jakie macie sposoby na uspokojenie dziecka?

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...