czwartek, 23 października 2014

Garść inspiracji... Czyli drobiazgi do pokoju dziecka

Powoli nasze wynajęte mieszkanie zaczyna nadawać się do zamieszkania... Oczywiście szczęścia u nas za grosz, ktoś zdążył się włamać i ukraść nam wiertarkę! Ostatnie tygodnie to dużo pracy, zmęczenia, zdenerwowania, a na koniec wizyta złodzieja... Może być gorzej? Chyba nie :)

Meble w kąciku dla dziecka już prawie poskładane, przewijak przemalowany, teściowa szyje pościel do łóżeczka... Brakuje jednak drobiazgów, którymi niebawem zaczniemy wypełniać wnętrze dla dziecka. Oczywiście nie są to rzeczy niezbędne maluchowi, raczej poprawiają humor mamie... ;)
Poniżej kilka rzeczy, które wpadło mi w oko i idealnie pasuje do mojej wizji...

Źróło

Źródło



Źródło
Źródło
Źródło

Ze względu na cenę cotton balls zamówiłam na eBayu. Niestety fundusze się kurczą, postanowiłam więc w tym miejscu zaoszczędzić i zapłaciłam połowę ceny, jaką musiałabym dać na polskich stronach. Nie wiem jak to się będzie mieć do jakości... Zobaczymy...

Lampę sufitową odkryłam ostatnio i zakochałam się od pierwszego wejrzenia. Jest piękna i idealnie pasuje do części wyprawki Róży. Ale jeszcze się waham... Do nabycia w sklepie Little Room

Łapacz snów postanowiłam zrobić sama. Zaopatrzyłam się w tym celu w piękną koniakowską koronkową serwetkę. Brakuje mi jeszcze kilku drobiazgów, mam jednak nadzieję, że w przyszłym miesiącu zrealizuję ten projekt. Tym, którzy nie mają weny i chęci do samodzielnego tworzenia, zapraszam do kontaktu: iza.bela19@wp.pl
Kolejny drobiazg... Miś. Tutaj z pomocą przyszła mi Marta. Na jej stronie znajdziecie wiele pięknych rzeczy, nie tylko misiów... Zapraszam Was gorąco! http://marta-berceuse.blogspot.com

Pompony to ostatnio stały element wystroju pokoju dziecięcego... Ja swoje zrobiłam sama, co pokazywałam już we wcześniejszym poście. Znajdziecie w nim instrukcję krok po kroku wykonania ozdoby (klik).
Z kolei tym, którzy nie wierzą w swoje zdolności manualne polecam zamówić na stronie http://www.pomponove.pl/

Na koniec Betty's Home, o której pisałam już w poprzednim poście. Mamy już literkę i kocyk, a teraz w oko wpadły mi gwiazdki. Na stronie znajdziecie wiele pięknych rzeczy, które uzupełnią wyposażenie pokoju dziecka. Gorąco polecam Betty's Home
.

czwartek, 9 października 2014

Mężczyzna na porodówce...


Bardzo ciekawa jestem Waszych doświadczeń! Mój mąż chce mi towarzyszyć przy porodzie, ja z kolei mam trochę wątpliwości, ale raczej też jestem za. W końcu nie chciałabym być na tej porodówce sama! Intensywniej zaczęłam nad tym myśleć po wczorajszym spotkaniu w szkole rodzenia... Położna bez owijania w bawełnę mówiła jak poród może przebiegać... Mój mąż chyba troszkę się wystraszył i ciągle powtarza "Jak Ty sobie poradzisz?! Boje się o Ciebie!" No cóż... Urodzić muszę :) Łatwo nie będzie... Tylko czy on da radę i nie doprowadzi mnie przy okazji do szału?! 

Ciekawa jestem jak to u Was przebiegało... :)

sobota, 4 października 2014

O rzeczach ładnych (1)

Rozpoczynam cykl! Dotyczyć będzie, jak już zaznaczyłam w tytule, rzeczy ładnych :)

Gromadzenie wyprawki i urządzanie kącika dla dziecka to wielka frajda! Każda mama ma swoją wizję tego, jak będzie wyglądać takie miejsce i co kupi swojemu dziecku... Ja ciągle błądzę. Trzymam się dwóch kolorów - szarego i różowego. Pojawiają się drobne kropeczki, gwiazdki, ale czasami przyfruną też modne ostatnio sówki. Robi mi się mały misz masz... Ale trudno ;)

Dziś prezentuję dwie rzeczy zamówione u Betty's Home. W jej realizacjach zakochałam się od pierwszego wejrzenia i jak tylko dowiedzieliśmy się co będzie, to zamówiłam literkę (mam nadzieję, że Róża nie spłata nam figla ;)). Do tego kocyk dobrany kolorystycznie. Całość pięknie wykonana! Z pewnością zamówię jeszcze ochraniacz do łóżeczka :)

Polecam realizacje Betty's Home!




wtorek, 30 września 2014

Drugi trymestr ciąży


Oficjalnie zakończyłam go mniej więcej tydzień temu i wkroczyłam w trzeci najtrudniejszy... Jak wspominam ostatnie trzy miesiące?
Hmm... Nijak :)
Ok... Skończyły się mdłości! Ale coś za coś... Zaczęła się zgaga. I już sama nie wiem co gorsze... Spanie na siedząco, czy klęczenie nad ubikacją :) Na szczęście przed zgagą ratuje mnie teraz Gaviscon. Cudowny środek, który jako jedyny przynosi mi ulgę!
Niektórzy mówią, że drugi trymestr to tak zwany miesiąc miodowy... Niestety u mnie to tak nie działa. Kompletnie brakuje mi ochoty na cokolwiek! I tyczy się to każdej sfery życiowej... Myślałam, że energia wróci, niestety mój dzień z reguły wygląda tak, że rano długo dochodzę do siebie i łapię wiatr w żagle, po czym ok godz. 17 poziom energii gwałtownie spada i jedyne na co mam ochotę to sen!
Kolejna rzecz, z którą nie do końca sobie radzę, to zmiany jakie zachodzą w moim ciele i wahania nastroju, tak gwałtowne, że sama siebie się boję. Niby normalne rzeczy. Wiadomo, brzuch musi rosnąć, środek ciężkości się zmienia, ciało jest inne. Tylko ta niezdarność doprowadza do szału! Że o niemożności wykonania wielu czynności nie wspomnę! Wahania nastroju? Tutaj wypowiedzieć powinien się mój mąż, który ostatnimi czasy ma ze mną krzyż pański... Znosi to w miarę dzielnie, gorzej ze mną...
Drugi trymestr to też nagromadzenie absurdalnych snów. Pominę to, że coraz trudniej się w łóżku ułożyć. Pominę, że co godzinę jest pobudka na siusiu... Ale dlaczego kiedy uda się już zasnąć, w głowie tworzą się tak absurdalne historie?! Ktoś potrafi to wytłumaczyć?!

Pomarudziłam, a teraz o tym co najpiękniejsze... Czyli nieustanne ruchy dziecka. Nie na tyle silne, żeby mogły sprawiać ból, a nieustannie przypominające, że rośnie w nas nowe życie. Te chwile, kiedy czuje się kolejny kopniak dziecka naprawdę wiele wynagradzają... :)

czwartek, 25 września 2014

Kilka słów o "dobrych radach" ;)

Odkąd jestem w ciąży, mam wrażenie, że z automatu otoczenie odjęło mi inteligencji. Prym wiedzie rodzina, która traktuje mnie tak, jakbym nie miała za grosz rozumu. Do czego piję... Oczywiście do dobrych rad! Mam dziwne wrażenie, że nagle wszyscy znają się na wszystkim lepiej, zakładając jednocześnie, że ja nie znam się na niczym.

I fakt! Jestem zielona, ale mam swój rozum, czytam, prowadzę obserwacje, wyciągam wnioski. Jednym słowem... Staram się myśleć!

Dlatego ostatnio dostaję ataków płaczu i histerii (hormony oczywiście szaleją i nie panuję nad emocjami...), kiedy słyszę po raz kolejny zdania typu:
- Naprawdę chcesz wydać na to tyle pieniędzy?! (tak, chcę!)
- Jesteś pewna, że dasz radę dojechać do Krakowa (Nie... urodzę w ciągu godziny na autostradzie...)
- Nie powinnaś nigdzie się ruszać, to niebezpieczne! (????)
- Czy to aby na pewno będzie potrzebne dziecku? (nawet jeśli nie będzie, to chcę to kupić, a Tobie nic do tego!)
- Powinnaś jeść za dwoje, za mało jesz zdrowych rzeczy! (taaa, a moje dziecko waży jak ja 70 kg i potrzebuje tyle samo kalorii ile pochłaniam ja...)
- Kup ten wózek, bo ktoś kiedyś powiedział o nim, że jest dobry! (Nie podoba mi się, bo ma kolor kupy!)
- Czy ty możesz to pić/jeść? (nie, nie mogę, celowo się podtruwamy...)

I tak mogłabym w nieskończoność...

Ja wiem, że wszyscy wokoło chcą dla mnie jak najlepiej, ale litości! Ja naprawdę potrafię myśleć i wiem co dla mnie i dla dziecka będzie dobre. Nie zaszkodzę sobie, a tym bardziej Różyczce. Potrafię też dokonywać racjonalnych zakupów i cenię sobie dobre rady, ale nie od osób, które same nie mają pojęcia o czym mówią!

I to taki mój mały apel, aby uważać na "dobre rady" serwowane kobiecie w ciąży... Hormony szaleją, po co ryzykować napad histerii? ;)

piątek, 19 września 2014

Czy stać mnie na dziecko?


Źródło

Zupełnie przez przypadek, trafiłam na artykuł który dał mi do myślenia. Siedzi mi w głowie i nie potrafię się go pozbyć... Przeczytałam list pewnej kobiety, która bardzo chce mieć dziecko, ale jak sama wylicza... Nie stać jej -> KLIK

Po przeczytaniu zaczęłam się zastanawiać, czy w takim razie mnie stać na dziecko, bo moja sytuacja bynajmniej nie jest lepsza niż tej dziewczyny... Baa, powiedziałabym nawet, że mam mniej. A dziecko w drodze!

Oczywiście Róża jest planowanym dzieckiem, chociaż jej planowanie nie polegało na siedzeniu z kartką i długopisem i liczeniu. Planowanym, bo bardzo chcianym. Prawda jest taka, że kiedy się zdecydowaliśmy, mieszkaliśmy z jeszcze nie mężem w dwóch różnych miastach i byliśmy związkiem na odległość. Wiedzieliśmy, że jedno z nas będzie musiało się przenosić i zmieniać pracę, była to więc jakaś niewiadoma. Nie zarabiamy majątku (ok 3600 zł razem), mamy jakieś swoje zobowiązania, karty i mini kredyty, do tego kredyt na wesele, którego bynajmniej nie żałujemy, ale który trochę ciąży :) Chwilowo nie mamy też perspektywy na kupno mieszkania, więc przynajmniej przez najbliższe dwa lata będziemy wynajmować (34 m). Rodzice pewnie pomogę, ale ich możliwości też raczej zaliczamy do niewielkich. Perspektywa więc wydaje się być nieciekawa, przynajmniej gdybym podchodziła do tego tak jak dziewczyna z listu.

Staram się ją zrozumieć, bo strach przed nieznanym i niemożnością dania dziecku tego co powinno dostać jest naprawdę wielki, ale czy aby na pewno powinno się rezygnować z kogoś, kogo się bardzo pragnie, ponieważ w "Polsce żyje się źle"?
Dziecko kosztuje, każdy rodzic to prawdopodobnie potwierdzi, ale mam wrażenie że żyjąc w konsumpcyjnym świecie trochę się z tymi kosztami zapędzamy. Oczywiście nie mam o tym jeszcze zielonego pojęcia i pewnie zdziwię się, kiedy mała się urodzi, ale czy naprawdę nie da się do tego wszystkiego podejść rozsądnie?
Mniej więcej od 4 miesiąca zaczęłam się przygotowywać do przyjścia na świat dziecka. Stopniowo, bez wielkich wyrzeczeń kompletuję wszystko to co niezbędne. Z radością przyjęłam stosy ubranek od koleżanki i szwagierki, buszuję w lumpeksach i na wyprzedażach. Szperam na aukcjach allegro i szukam okazji. Czasami wpadnie mi w oko jakaś droższa rzecz, którą chciałabym kupić, staram się więc po trochu odkładać, żeby nie nadwerężyć i tak kiepskiego budżetu. Wiele rzeczy i ozdób, zamiast kupować robię sama. Do końca ciąży zostały 3 miesiące a wyprawki skompletowałam już mniej więcej 3/4. Do tego jakieś mebelki, farba do odświeżenia wynajmowanego mieszkania (promocja). Ktoś powie, że już sama opieka medyczna kosztuje, ale tego też nie odczuwam. Mam świetną lekarkę z kasy chorych. Na wizyty biegam teraz co dwa tygodnie, mam wszystkie badania robione regularnie. Trzeba się oczywiście liczyć z kosztem badań prenatalnych (ja na szczęście miałam skierowanie), ale badania są w dłuższych odstępach czasu i przy rozsądnym gospodarowaniu, nie trzeba całej kwoty na raz wyrzucać. Oczywiście mówię teraz o przypadku takim jak mój, kiedy wszystko przebiega prawidłowo.

Ogólnie dajemy radę, wystarcza nam na jedzenie, chociaż odczuwamy, że nie jest łatwo i pieniądze szybciej topnieją. No ale właśnie... Nie liczyliśmy, że będzie łatwo, wręcz przeciwnie. Czasami mam ochotę się rozpłakać ze zmartwienia, czy aby na pewno wszystko przeliczyłam i dlaczego zabrakło na jakąś opłatę o której zapomniałam! Tylko po co to? Cały strach rekompensują mi coraz silniejsze kopniaki i to magiczne oczekiwanie :)

Najważniejsze co powinniśmy dać dziecku to miłość i zainteresowanie i chyba tego nigdy nie powinno mu zabraknąć. Cała reszta to dodatek. Kosztowny dodatek, ale wierzę, że przy dobrej organizacji, której cały czas się uczę (z natury jestem niestety rozrzutna) wszystko da się ogarnąć. Oczywiście nie mówię tu o przypadkach skrajnych, gdzie rzeczywiście sytuacja jest dramatyczna, a jedynie odwołuję się cały czas do tego co przeczytałam.

Nie wiem czy myślę dobrze, ale wydaje mi się, że gdyby nasi rodzice mieli podobne podejście jak dziewczyna z listu, to połowy z nas nie byłoby na świecie. Bo wiem, że moim rodzicom, czy rodzicom moich znajomych nie było łatwo, a jednak rekompensowali braki miłością. I to jest najważniejsze...

I tyle. :)

czwartek, 18 września 2014

Kosmetyczka niemowlaka :)


W przypadku kompletowania kosmetyczki Róży, kieruję się głównie opiniami znajomych. Zdaję sobie sprawę z tego, że może się zdarzyć iż moje dziecko będzie miało na coś uczulenie, dlatego teraz zakupiłam po jednym opakowaniu każdego specyfiku, a po porodzie zobaczymy :)

Do kosmetyczki Róży trafiły:

- Emulsja do kąpieli EMOLIUM. Na jej zakup zdecydowałam się, dlatego że poleciła mi ją nie tylko koleżanka, ale też moja ginekolog (mama dwóch chłopców). Podobno wystarczy dodać niewielką ilość do kąpieli i nawet oliwkę można sobie darować po. Czy się sprawdzi... Zobaczymy. Macie jakieś doświadczenia z tym produktem?

- Oliwka Nivea Baby - zgarnięta z półki w zasadzie przez przypadek i zagłębiania się w to, czy jest dobra czy nie

- Sudokrem - tego specyfiku używają chyba wszyscy moi znajomi posiadający dzieci. Tak się składa, że mam całą torbę małych słoiczków tego kremu na odparzenia, będzie więc też u nas w użyciu.

- Kojący krem przeciw odparzeniom Nivea Baby - podobnie jak w przypadku Sudokremu, posiadam całą reklamówkę 15 ml tubek, będziemy więc zużywać. Ostatnio odkryłam też, że kremik świetnie łagodzi swędzenie po ukąszeniu komarów :D

- Krem Oilatum Baby - w przypadku tego kremu naczytałam się pozytywnych opinii w internecie, a że trafiłam na promocję, to zakupiłam. Zastanawiam się jedynie, czy krem ten nadaje się jako ochrona buzi dziecka przed mrozem?

- Puder do pielęgnacji skóry dziecka Johnson's Baby - W zasadzie nie wiem czemu wpadł do koszyka, zwłaszcza że raczej nie mam w planach pudrowania dzieciaczka. Swoją drogą w tej kwestii jestem zupełnie zielona i chyba za dużo się o pudrach osłuchałam. Niemniej... może się przydać, nawet jeżeli sama będę musiała zużyć :)

- Patyczki dla niemowląt

- chusteczki nawilżające Pampers Sensitive - kolejne polecenie :)

I tyle na razie. Nie wiem o co jeszcze uzupełnić kosmetyczkę, co jeszcze może się przydać. Nie chcę kupić za dużo niepotrzebnych rzeczy, dlatego chętnie posłucham waszych sugestii :)
Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...